2018 – weekje Frankrijk

Zaterdag16 juni 2018

Ik trek er na zes maanden zonder vakantie eens een weekje op uit op de motor. Ik neem nu echt vakantie en zal deze blog beperken tot wat noodzakelijke informatie naar de familie toe. Mijn inspanningen zullen zich dus beperken tot motorijden:

Na een hele dag kronkelen kom ik uiteindelijk om 17u30 aan in Montliot-Courcelles. Ik ben moe en mijn spieren (vooral armen en schouders) voelen stram aan. Dat zal binnen enkele dagen wel verbeteren.

Het restaurantje rechtover het hotel is dicht. Het personeel heeft een dagje vrij. Aangezien dit kleine dorpje geen tweede restaurant heeft, ben ik genoodzaakt het iets verderop te gaan zoeken: Twee kilometer verder vind ik ‘Le bistro’. Een confit de canard sluit mijn dag mooi af.

Om negen uur ga ik slapen. De koffie welke ik nog nam om 17u kan mij niet wakker houden.

Zondag 17 juni 2018

Ik ben natuurlijk vroeg wakker en sta uiteindelijk maar op in plaats van geduldig te liggen luisteren naar het zachte geronk van de buurman, en het aanhoudend gekoer van een onvermoeibare duif.

Vroemvroem, kronkelkronkel, rijrij…

Ik heb eerst enige tijd moeten zoeken om het hotel te vinden in Le Brugeron, en vervolgens ook nog moeten wachten op de uitbaatster die telefonisch niet bereikbaar was terwijl de deur van het hotel dicht was. Maar ik kon niks anders dan alles positief te bekijken, want ik was in blijde verwachting om de nacht door te brengen in hotel ‘La vie en Rose’. Niettegenstaande ook hier de keuken dicht is deze avond heb ik geen moeite om zelfs zonder roze bril tevreden te zijn: een prachtig gerenoveerd oud hotelletje en een vriendelijke gastvrouw. En ook mijn Rossignant krijgt straks een dak boven het hoofd.

Maandag 18 juni 2018

Zoals verwacht heeft de bazin een mooi ontbijt geserveerd, met noten, vruchten, en vijf soorten confituur. De koffie wordt hier in Frankrijk gedronken vanuit een grote brede tas, zodat enkel de eerste slok warm is. Het is wennen. Terwijl ik ontbijt komt de postbode langs, en blijft zeker een kwartier hangen aan de toog. Bij ons is zoiets van lang vervlogen tijden.

Ik vertrek onder een bewolkt gesternte en hou pas even halt in La Chaise Dieu (La Casa Dei). De abdijkerk aldaar is altijd een bezoekje waard, niet in het minst omwille van de beroemde muurschilderingen van La Danse Macabre.

Volgende stop is Lavoute sur Loire, wat eigenlijk geen stop waard is behalve om even de benen te strekken.

In Le Put en Velaye kronkel ik de oude binnenstad in, en verken dan te voet de kronkelende steile straatjes. Het kapelletje van de oude Klaren is spijtig genoeg gesloten.

Ik slaag er niet in mijn einddoel voor vandaag, de stad Ales, te bereiken, want ik laat mij onderweg verleiden om de rest van de dag, en vervolgens de nacht, door te brengen in het Middeleeuwse vestingdorpje La Garde Guerin.

Het is nog vroeg in de namiddag, en ik heb dus nog ruim tijd voor eerst een dorpswandeling, vervolgens een verwenthee, en dan een grote zonnige en winderige bergwandeling tussen de schapenweiden met uitzicht op Le Mont Lozere.

Ik ben net op tijd terug in het hotel voor een snelle douche, om dan aan te schuiven aan de bourgondische dis in de historische eetzaal van het pand. Ik krijg een mooie wijnkaart in handen geschoven, maar de zeer bevallige dienster geeft geen krimp wanneer ik enkel een karafje water bestel. Ze doet mij denken aan mijn dochter, wanneer ze neuriënd de eetzaal betreedt, en vervolgens de registers opentrekt in de keuken. Alles wordt snel bediend, en een uurtje later ga ik mijn bed opzoeken.

Dinsdag 19 juni 2018

Vandaag breng ik een bezoekje aan mijn kozijn in Montpellier.

Woensdag 20 juni 2018

Vandaag breng ik een bezoekje aan mijn nicht in Beziers.

Donderdag 21 juni 2018

Rustig huiswaarts. Ik zoek de kleine rustige weggetjes op doorheen onherbergzaam gebied en beland uiteindelijk in Aubrac, waar ik de nacht zal doorbrengen.

Wordt nog aangevuld…